Przedstawiam liste dupereli, ktore uratowaly maja nadwatlona psychike przed kompletna kapitulacja podczas pierwszych miesiecy zycia moich dzieci. Po czesci dla siebie na pamiatke. A moze przy okazji przeczytaja to jacys przyszli rodzice i skorzystaja? :)
Bi:
Lezaczek, koniecznie z wibracjami
Oj tak, to byl hit! Kilka razy juz chyba wspominalam, ze Bi byla
stra-szna! do spania w dzien. Po pierwszych kilku dniach rwania wlosow z glowy, odkrylismy
wibracje! Sam lezaczek tez Malej Damie nie odpowiadal, muzyczki denerwowaly, ale wlaczone wibracje i Panna natychmiast zaliczala odplyw w objecia Morfeusza! :) Szkoda, ze przy wyborze lezaczka, zachwycila nas moskitiera, dzieki czemu moglismy wystawiac Bi do spania na swieze powietrze. Oprocz tej, w sumie waznej zalety, nasz lezaczek okazal sie malo wytrzymaly. Wg. instrukcji powinien sluzyc nam okolo pol roku, ale w praktyce (poniewaz Bi jak i jej brat byla sporym niemowleciem) posluzyl nam niecale 3 miesiace, po czym zaczal uginac sie niemal do ziemi pod ciezarem malego klopsa. :)
Kolyska
Nie wiem co bym bez niej zrobila. Chociaz nie, wlasciwie to wiem. Nosilabym Bi na rekach pol nocy. A tak? Poniewaz kolyska stala zaraz kolo lozka, wiec jak Mloda zaczynala swoje jeki, na wpol spiac wyciagalam reke i bujalam i bujalam i buuujaaalam... Poki kolyska byla w ruchu, Bi przysypiala. Przestawalam bujac - budzila sie. I tak nieraz pol godziny, kilka razy w nocy... Ale jakie bicepsy sobie wyrobilam w prawym ramieniu! ;)
Nik:
Bujak
To bylo prawdziwe wybawienie w nocy! Szczegolnie, ze Nik, w przeciwienstwie do siostry, dostawal spazmow kiedy zaczynalam bujac kolyska. A kolysanie bujaka, mimo, ze pozornie takie same, uspokajalo go. I badz tu czlowieku madry... W ktoryms momencie spedzal w tym bujaku niemal pol nocy i strasznie sie balam co bedzie, jak z niego wyrosnie. Niepotrzebnie. Kiedy skonczyl okolo 6-7 miesiecy, Nik sam z niego zrezygnowal. W tym czasie zaczal spac na brzuszku, a w bujaku musial byc na pleckach i jeszcze dodatkowo przypiety. Nic dziwnego, ze wsadzony do niego, zaczynal glosno protestowac... :)
Kocyki do otulania
Gotowe otulacze zupelnie nie zdaly u nas egzaminu, bo Nikowi zawsze udawalo sie oswobodzic przynajmniej jedna reke i natychmiast sie budzil. A sposob owijania cieniutkimi, flanelowymi kocykami podpatrzylam u pielegniarek w szpitalu (tu nie stosuje sie rozkow, tylko dzieci sa wlasnie ciasno otulane kocykami na "gasienniczke") i choc na poczatku wydawalo mi sie, ze dziecku musi byc strasznie ciasno, to predko sie przekonalam, ze kiedy zablokuje sie noworodkowi naturalny odruch wyrzutu ramion, jest znacznie spokojniejszy. Wszystko zalezy oczywiscie od dziecka. Bi tolerowala owijanie w szpitalu, ale w ciagu kilku dni od wyjscia do domu, otulanie zaczelo ja draznic. Nik za to je uwielbial! Dopiero kiedy mial okolo miesiaca zaczal okazywac zlosc kiedy sie go owijalo. A wtedy i tak robil sie juz za "stary" na otulanie, poniewaz po miesiacu moze ono hamowac rozwoj ruchowy dziecka.
Oboje:
Rozek
Tak jak pisalam wyzej, tutaj sie ich nie stosuje i ciezko je w ogole dostac, ja jednak mialam szczescie i otrzymalam dwa po mojej siostrzenicy. Co ja bym bez nich zrobila! Szkoda, ze niemowlaki tak szybko z nich wyrastaja... Bi owijalam w rozek od poczatku, Nika od czasu kiedy znienawidzil otulanie. Pokochalam rozki za to, ze tak latwo mozna w nich odlozyc spiace dziecko, nie budzac go. Poniewaz moje dzieci usypialy niemal zawsze przy piersi, szczegolnie w nocy rozek to bylo zbawienie. Tak tak, wbrew zaleceniom lekarzy, specjalistow, tesciowej i calej rzeszy innych madrali, odkladalam spiace dzieci po karmieniu bez odbijania. I zadne nie mialo kolek, gazow, czy innych brzuszkowych problemow. :)
Spiworki do spania
Kiedy moje maluchy (ku rozpaczy rodzicow) wyrosly z rozkow, powstal problem z rozkopywaniem sie z kocykow i budzeniem z powodu chlodu. Bylo to szczegolnie wazne przy Niku, ktory urodzil sie zima. Tu z pomoca przyszly mi spiworki. Kolejny cudowny wynalazek! Pokochalam je tak bardzo, ze Bi spi w spiworkach do dzis, chociaz dochodzimy juz do najwiekszego posiadanego rozmiaru i niedlugo trzeba bedzie przejsc na zwykla koldre. :( Tutaj znow przyszla mi z pomoca siostra, bo mozna u mnie dostac spiworki, ale wylacznie polarkowe i tylko do rozmiaru okolo 18 mies. Od siorki dostalam caly stos grubszych, kolderkowych i takich duzych, ze Bi spokojnie powinna pospac w nich do okolo 3 lat.
Karuzela
Zarowno Bi jak i Nik, po skonczeniu okolo 4-6 tygodni, zakochali sie w karuzeli (my mielismy FisherPrice Rainforest) zawieszonej nad kolyska. Dawalo mi to chwile wytchnienia po kazdym karmieniu, kiedy moglam sie spokojnie oporzadzic, a oni ukladali sobie zarelko w brzuszkach (szczegolnie wazne bylo to przy Bi, ktorej strasznie sie ulewalo). :) Nik lubil patrzec na karuzelke jeszcze niedawno, ale jakis miesiac temu bardziej spodobalo mu sie majstrowanie przy niej, w koncu udalo mu sie sciagnac ja sobie na glowe i wyladowala w piwnicy. :)
Mata edukacyjna
Kolejna zabawka dajaca chwile spokoju rodzicom. Moje dzieci po prostu ja uwielbialy. W naszej (nie pamietam firmy) u gory byla pozytywka ze swiatelkami i oboje przygladali sie im z fascynacja. Bi uwielbiala tez kiedy gimnastykowalam jej nozki w rytm muzyczki (a Nik sie zawsze wsciekal, kazde dziecko inne...). Mata przydala sie tez do lezenia na brzuszku, bo mamy w domu niewiele dywanow, wiec stanowila miekkie podloze. U nas matka edukacyjna byla w uzyciu praktycznie az dzieci zaczely raczkowac.
Podgrzewacz na nawilzone chusteczki
Ktos moze uznac to za zbedny luksus, ale ja bardzo polecam. W koncu wyobrazcie sobie, ze macie cieplutka dupke, owinieta w pieluche i spiochy, a tu nagle nie dosc, ze ktos was rozbiera, to jeszcze dotyka was mokra, zimna szmatka. Brr... Ja mialam podgrzewacz juz z Bi, ale przy Niku szczegolnie go sobie cenilam, bo wiadomo, zima w domu bylo raczej chlodno.
Podgrzewacz do mleka
Tu oczywiscie zalezy od karmienia. Nam podgrzewacz przydal sie dopiero jak wrocilam do pracy, bo M. musial podgrzewac moje zamrozone mleko. Wczesniej, kiedy karmilam wylacznie piersia, stal sobie na polce zbierajac kurz.
Mamy tez podgrzewacz samochodowy, ktorego nie uzylismy
ani razu, bo nie bylo takiej potrzeby, w koncu matka zawsze ma cycki przy sobie. :)
Laktator
Nie moge uwierzyc, ze o nim zapomnialam! Po urodzeniu Bi przez kilka dobrych dni nie mialam pokarmu. Az balam sie, ze nie dane mi bedzie karmic piersia. Za to jak juz zaczelam mleko produkowac, to jak prawdziwa dojna krowa! Myslalam, ze cycki pekna mi w szwach! Bi nie mogla sie dobrze przyssac tak byly pelne, krztusila sie, koniec koncow wypijala tylko troche, a ja dalej zostawalam z piersiami jak kamienie, bolem i uczuciem goraca. Zaopatrzylam sie jeszcze przed porodem w taniutka, elektryczna pompke, wiec poszla w ruch. Coz, okazalo sie, ze laktator to cos, na czym nie mozna oszczedzac! Ten pierwszy, tani, w ogole nie ciagnal! M. pedzil do sklepu na zlamanie karku (a ja, cala obolala i rozhisteryzowana modlilam sie, zeby juz wrocil!), zeby zdazyc przed zamknieciem i kupic mi pompe z prawdziwego zdarzenia. Wybralam Philips Avent i byl to strzal w dziesiatke! Pompa przezyla pierwszy nawal pokarmu, potem 4 miesiace odciagania w pracy mleka dla Bi, a nastepnie 5 miesiecy odciagania dla Nika. Ani razu nie zawiodla.
Mialam tez malutka, reczna pompke Medeli, ktora dostalam w szpitalu. Dzialala w porzadku, ale reczne odciaganie to ciezka praca. Pomagalam nia sobie czasem w domu, na szybkiego, ale do regularnego, porzadnego odciagania w pracy, konieczna jest jednak mocna, elektryczna pompa.
No dobrze, wymienilam to, co mi sie bardzo przydalo. Czemu wiec nie dodac rzeczy, ktore przy moich dzieciach
nie zdaly egzaminu? ;)
Smoczki
W przeciwienstwie do niektorych rodzicow,
chcialam, zeby moje dzieci uzywaly smoczka. Niemowleta smoczkowe sa ogolnie spokojniejsze i latwiej zasypiaja. Niestety, moje okazaly sie kompletnie antysmoczkowe. Bi, przez pierwsze pol roku dawala sie jeszcze "zapchac" smokiem od czasu do czasu, ale Nik odrzucil go zupelnie juz w szpitalu.
Chodzik
Tutaj to byl akurat nasz, swiadomy wybor. Jestem zdecydowana przeciwniczka chodzikow. Dziecko nie uczy sie w nich ani prawidlowej postawy, ani utrzymywania rownowagi. Wyjete potem z chodzika nie ma pojecia jak stanac opierajac na stopach caly ciezar ciala i chodzic. Wole, zeby moje dzieci uczyly sie poruszac przy meblach, stopniowo sie puszczajac i samodzielnie stawiajac pierwsze kroczki.
Elektroniczna niania/ monitor oddechu
Monitor oddechu sprawilismy sobie, a jakze. Tyle, ze okazalo sie, ze nie da rady go zastosowac w kolysce. A kiedy Bi urosla na tyle, ze przenieslismy ja do lozeczka, cala panika i paranoja swiezo upieczonych rodzicow juz nam przeszla. Kiedy urodzil sie Nik, nawet juz jej nie wyciagalismy. :)Natomiast elektroniczna niania, w naszym parterowym, malutkim i mega akustycznym domku, byla zupelnie bez sensu i nawet jej nie kupilismy.
Po spisaniu tego wszystkiego, poraz kolejny naszla mnie refleksja, jak do cholery radzily sobie nasze matki, babki, prababki??? Bez pieluch jednorazowych, bez pralki automatycznej lub nawet bez biezacej wody??? Bez centralnego ogrzewania w domu? O kolorowych, grajacych zabawkach, karuzelach czy matach edukacyjnych juz nie wspomne... Ja teraz, w dzisiejszych czasach narzekam, ze przy dzieciach nie mam na nic czasu! A gdybym jeszcze musiala zagrzac wode w garnku do pralki "Frani" (pomine juz przynoszenie wody ze studni), wyprac ubranka i pieluchy, wygotowac te ostatnie i wykrochmalic? Zdjac ze sznura te suche, wyprasowac i poskladac? Samo przygotowanie pieluch na dzien-dwa zajmowalo pol dnia! A gdzie jeszcze opieka nad niemowlakiem, spacer, ugotowanie obiadu i posprzatanie domu???
Moi rodzice mieli co prawda centralne ogrzewanie i biezaca ciepla wode, ale jeszcze jak urodzila sie siostra, mieli wlasnie "Franie". Jedna z moich babci miala biezaca wode, ale tylko zimna, a mieszkanie opalane weglem. Druga babcia musiala nosic wode ze studni i miala w domu piece kaflowe i kuchenke zeliwna na drewno. Jak one to wszystko ogarnialy??? Ja nie wiem, ale chyba 30 lat temu i dawniej, doba musiala miec wiecej niz 24 godziny! :)
